Το DIY ήρθε για να μείνει, αλλά…

Το DIY έγινε μόδα, και σίγουρα μια πολύ ενδιαφέρουσα και αισιόδοξη εναλλακτική για τις μέρες μας. Θες λίγο οι οικονομικές δυσκολίες που ήρθαν (και φαίνεται πως θα συνεχίσουν!), λίγο οι ένθερμοι υποστηρικτές που βρήκαν το κατάλληλο έδαφος για να το προωθήσουν, το «DIY κίνημα» απογειώθηκε στα ύψη και δεν έχει σκοπό να δώσει πουθενά αλλού τη δόξα, ακόμη τουλάχιστον!

Πρόκειται για μια πραγματικά πολύ αισιόδοξη στάση… Blogs, περιοδικά, ιστοσελίδες, εκπομπές, δίνοντάς σου πληροφορίες ή ακόμα και δείχνοντας σου βήμα-βήμα πως να κάνεις κάτι, σε καθιστούν ικανό να φτιάξεις μόνος σου φωτιστικά, έπιπλα, ρούχα, διακοσμητικά, σαπούνια και φυσικά… κοσμήματα! Δεν αναφέρομαι τυχαία τελευταία στα κοσμήματα, αφού για αυτά θέλω να μιλήσω παρακάτω!

Όλες έχουμε μια ιδιαίτερη λατρεία για όλα αυτά τα μπιχλιμπίδια, που φορώντας τα αισθανόμαστε να πετάμε από αυτοπεποίθηση, και τώρα τελευταία φαίνεται να αγαπάμε όλο και περισσότερο τα χειροποίητα κοσμήματα, που είναι στις δόξες τους όσο ποτέ άλλοτε! Κάθε μέρα ανακαλύπτω στο internet μια καινούργια κοπέλα που ασχολείται με αυτά, είτε για χόμπυ ή και για μερική απασχόληση πουλώντας τα. Κάπου μέσα σε όλο αυτό τον κόσμο, βάζω και τον εαυτό μου, που φτιάχνω χειροποίητα κοσμήματα σχεδόν 8 χρόνια…

Τα τελευταία 2 χρόνια το μυαλό μου έχει κουραστεί τόσο να βλέπει χειροποίητα κοσμήματα, κατασκευασμένα σχεδόν πάντα με τα ίδια υλικά (π.χ. καπάκια αναψυκτικών, fimo, φωτογραφίες περιοδικών, κλωστές, κουμπιά, κ.τ.λ) που κάθε φορά που καθόμουν στο εργαστήριο μου να φτιάξω κάτι, ήμουν σίγουρη ότι κάπου πιο πριν το είχα ξαναδεί… Χαντράδικα προμηθεύουν τους ενδιαφερόμενους με έτοιμα κουμπώματα, έτοιμα κρικάκια για το αυτί, έτοιμες αλυσίδες, έτοιμα πλεκτά μοτιφάκια (σαν αυτά που έφτιαχναν κάποτε οι γιαγιάδες μας!) και η δουλειά πλέον γίνεται παιχνίδι!

Αναρωτιέμαι όμως πόσο νόημα έχει όλο αυτό… Αγοράζω ένα έτοιμο κρίκο για το αυτί, δένω μια κλωστή, περνάω 3-4 έτοιμες(πολύ συνήθως!) χάντρες από fimo ή cernit, άντε και μια μεταλλική επιφάνεια σε σχήμα ψαριού που αγόρασα από το ίδιο χαντράδικο και έτοιμο το καλοκαιρινό μου σκουλαρίκι! Λίγο το καλοκαίρι και οι παραπάνω διακοπές, λίγο τα αυξημένα έξοδα, αποφασίζω να στήσω και ένα πάγκο στον κεντρικό πεζόδρομο του νησιού που θα βρεθώ και να σου το χαρτζιλίκι! Μήπως όμως θα ήταν προτιμότερο να περάσουμε πιο ουσιαστικά στην παραγωγή και να πλήξουμε λίγο παραπάνω όλο αυτό το υπερκαταναλωτικό σκηνικό που ξετυλίγεται γύρω μας;

Μια πιθανή λύση θα ήταν να δίναμε λίγη παραπάνω σημασία στην πρωτογενή μορφή των υλικών που χρησιμοποιούμε μαθαίνοντας, για παράδειγμα, να πλέκουμε ή και να κεντάμε, να ράβουμε, να φτιάχνουμε γυάλινες χάντρες, να επεξεργαζόμαστε μέταλλα! Μια καλή ευκαιρία για να καταλάβουμε τί πραγματικά σημαίνει χειροποίητο κόσμημα θα ήταν το να ξεφυλλίσουμε μερικά λευκώματα, και εκεί σίγουρα θα πέρναμε μια πολύ γερή δόση πραγματικής μικρογλυπτικής! (άλλωστε μην ξεχνάμε ότι η κατασκευή ενός κοσμήματος εντάσσεται ως τέχνη στην μικρογλυπτική- μικροτεχνία!)

Πόσο πιο χειροποίητο μπορεί να είναι ένα κόσμημα όταν εμείς οι ίδιοι το έχουμε δουλέψει από την αρχή μέχρι και την ολοκλήρωσή του; Και ναι, είναι και μία πραγματική αφορμή να γνωρίσουμε το υλικό και να το αγαπήσουμε, και όχι απλά να το χρησιμοποιήσουμε! Εδώ και αρκετό καιρό διαπιστώνω πως με όλα αυτά τα έτοιμα υλικά, το χειροποίητο στην όλη υπόθεση δεν είναι τίποτα παραπάνω από το πέρασμα της χάντρας στην κλωστή! Θα συνεχίζω να στηρίζω και να υποστηρίζω θερμά κάθε δημιουργική διάθεση που βλέπω γύρω μου αλλά, σίγουρα, η έννοια του χειροποίητου, όπως τη συναντάμε τώρα είναι πλήρως διαστρεβλωμένη…